Chirurg naczyniowy Warszawa

Chirurg naczyniowy zajmuje się wszelkimi problemami związanymi z układem krwionośnym, jednak nie wchodzi on jednocześnie w dziedzinę kardiochirurgii.

Problemy, z którymi najczęściej zgłaszają się pacjenci, to przede wszystkim żylaki, zatory żylne, a także następstwa miażdżycy. Bywają jednak inne sytuacje, które wpływają na podjęcie decyzji o wizycie u lekarza tej specjalizacji, są to między innymi także problemy z opuchlizną kończyn czy też uczuciem drętwienia. Tego typu dolegliwości mogą wiązać się z brakiem drożności w układzie limfatycznym. To również wchodzi w zakres leczenia u chirurga naczyniowego.

Pacjenci, u których zauważone są widoczne zmiany w obrębie kończyn np. są opuchnięte, miejscami mają zmieniony kolor gdyż pojawiają się plamy w kolorze brązowym lub sinym, są na nich widoczne rany, które trudno się goją itp. z pewnością powinni skonsultować to z chirurgiem naczyniowym. W przeciwnym wypadku, rośnie ryzyko większych powikłań. Chirurg naczyniowy, ze względu na swoją specjalizację nie tylko stawia diagnozę, ale również może przeprowadzać zabiegi udrażniania żył, tętnic i naczyń limfatycznych. W tym celu w pierwszej kolejności wykonuje szereg niezbędnych badań, aby mieć pewność, co do poprawności dalszych działań.

W celu postawienia odpowiedniej diagnozy, lekarz może zlecić pacjentowi wykonanie dodatkowych badań, aby uzupełnić dokumentację medyczną.

W pierwszej kolejności jednak, będzie chciał przeprowadzić również badanie fizykalne, co oznacza obejrzenie wszystkich zmian skórnych, które mają lub mogą mieć, powiązanie z dolegliwościami pacjenta. Jeśli pacjent był wcześniej poddawany innym zabiegom lub leczeniu farmakologicznemu, to warto przekazać te informacje lekarzowi prowadzącemu. Usprawni to podejmowanie kolejnych kroków w diagnozowaniu schorzenia. Niekiedy jednak zmiany chorobowe są niewidoczne w badaniu fizykalnym.

Chirurg naczyniowy Warszawa, aby zebrać komplet informacji, potrzebnych do leczenia musi niekiedy skierować pacjenta na dodatkową diagnostykę. Najbardziej popularnymi badaniami jest USG oraz tomografia komputerowa. To na podstawie ich wyniku, najczęściej podejmowane są decyzje o doborze odpowiedniego leczenia, które może opierać się na zabiegach bardziej lub mniej inwazyjnych. Chirurg naczyniowy w pewnym odsetku sytuacji, podejmuje również decyzję o amputacji kończyn, a także sam przeprowadza tego typu zabiegi. Amputacja może być konieczna u pacjentów, u których w wyniku braku odpowiedniego ukrwienia kończyny, doszło do martwicy.

Niezależnie jednak od zakresu dolegliwości, zawsze warto skonsultować wszelkie niepokojące objawy. Schorzenia, które niewątpliwie podnoszą ryzyko utracenia drożności żył to przede wszystkim miażdżyca, zapalenie żył, żylaki i nadmierne pękanie drobnych naczynek krwionośnych. Weryfikacji, pod kątem stanu zdrowia, poddawane są nie tylko żyły zlokalizowane w kończynach, także żyły w okolicach szyi oraz brzucha mogą powodować dolegliwości i złe samopoczucie pacjenta. Dlatego też wykonując m.in. USG, lekarz sprawdza cały układ krwionośny i chłonny, aby ustalić przyczynę schorzenia.

Chirurg naczyniowy. Chirurgia tętnic szyjnych.

Chirurg naczyniowy. Chirurgia tętnic szyjnych.

Obszarem chirurgii naczyniowej jest chirurgia tętnic szyjnych. Operacje klasyczne i wewnątrznaczyniowe to forma wtórnej i pierwotnej profilaktyki udarów niedokrwiennych, których przyczyną było zwężenie tętnicy szyjnej wewnętrznej w odcinku przedczaszkowym. Rocznie w Polsce liczba udarów niedokrwiennych wynosi 60 – 70 tyś, w tym 80% to udar niedokrwienny. Około 20% udarów niedokrwiennych wywołanych jest zwężeniem tętnicy szyjnej wewnętrznej. Zwężenie tętnicy szyjnej wzrasta z wiekiem.

Chirurg naczyniowy. Charakterystyka zwężenia tętnic szyjnych. Objawy kliniczne dotyczące zwężenia tętnicy szyjnej wewnętrznej to niedowład lub porażenie mięśni twarzy, kończyn górnych i dolnych, osłabienie czucia, parestezje w obrębie twarzy, kończyn, pogorszenie widzenia, zaburzenie pamięci. Pojawiają się również zaburzenia równowagi, podwójne widzenie, dyzartria, nudności, wymioty i utrata świadomości. Diagnostyka obrazowa rozpoczyna się od badania ultrasonograficznego z podwójnym obrazowaniem przepływu (USG), ukazującego procent zwężenia, jego umiejscowienie oraz badanie morfologii blaszki miażdżycowej. Dodatkową diagnostyką obrazową jest wykonanie angiografii komputerowej, angiografii rezonansu magnetycznego i arteriografii tętnic szyjnych.

Chirurg naczyniowy. Diagnostyka w chirurgii naczyniowej. Do najczęściej wykonywanych badań z zakresu chirurgii naczyniowej zalicza się:

– Badania USG dopplera tętnic szyjnych, tętnic kręgowych kończyn dolnych i górnych, USG Dopplera żył kończyn dolnych i górnych, USG dopplera tętnic trzewnych. USG dopplerowskie to nieinwazyjne bardzo pomocne badanie w diagnozie wielu chorób oceniające przepływ krwi, dokładnie określa miejsce szybszego, wolniejszego lub cofania się krwi, jego zablokowania np. poprzez niedomykalność zastawki żylnej. USG umożliwia wykrycie zwężenia tętnic oraz inne schorzenia naczyń krwionośnych np. w obrębie brzucha czy rąk.

– Tomografia komputerowa (TK) to technika wykorzystująca promieniowanie rentgenowskie do obrazowania ciała, dokładnie odzwierciedlając anatomię i topografię narządów oraz patologiczne zmiany. Badanie precyzyjnie określa zarysy, wielkość i strukturę wewnętrzną narządów miąższowych.

– Angiografia komputerowa (Angiografia TK) szczegółowo bada struktury naczyniowe, wymaga podania środka kontrastowego, by w sposób trójwymiarowy uzyskać precyzyjną wizję ciała, serca, płuc, kończyn oraz naczyń (żył i tętnic). Angiografia TK to nieinwazyjna metoda przesiewowa, dokładnie rozpoznająca zmiany w obrębie danego obszaru ciała, wykrywa ewentualne skrzepliny, bardzo małe tętniaki wewnątrzczaszkowe, zwapnienia blaszek miażdżycowych. Wykorzystywana jest do diagnostyki zwężeń, zakrzepów i malformacji naczyniowych w zakresie diagnostyki zwyrodnień aorty, chorób tętnic płucnych, szyjnych, naczyń ramienia, nerki, przetok tętniczo-żylnych.

– Angiografia rezonansu magnetycznego (Angiografia-MR) jest to nowoczesne nieinwazyjne badanie diagnostyczne, wykorzystujące naturalne właściwości krwi oraz innych tkanek w celu obrazowania naczyń krwionośnych. Jest to alternatywa dla bardziej obciążającej promieniowaniem rtg angio-TK. Angio-MR stosuje się w chorobach naczyń, pozwala uwidocznić światło naczyń krwionośnych, ocenić m.in. ich zwężenie oraz miejsce zatoru. Obrazuje choroby naczyń wewnątrzczaszkowych, takie jak tętniaki mózgu, zwężenia tętnic mózgowych oraz chorobę niedokrwienną serca, spowodowaną odkładaniem się w ścianach tętnic wieńcowych blaszek miażdżycowych. Angiografię rezonansu magnetycznego wykonuje się, podejrzewając zatorowość płucną, chorobę naczyń obwodowych, chorobę nowotworową, chorobę związaną z naczyniami tętnic szyi i głowy oraz patologię dużych naczyń klatki piersiowej, np. aorty głównej.